แยกเสื้อเถื่อนสองแบบก่อน
แบบแรกคือ เสื้อเถื่อนยุคนั้น เสื้อไม่เป็นทางการที่ขายหน้างานคอนเสิร์ตหรือในตลาดช่วงยุค 90 ซึ่งในไทยเองก็ผลิตออกมาไม่น้อย เสื้อพวกนี้ก็เป็นของวินเทจและมีนักสะสมของตัวเอง
แบบที่สองคือ เสื้อก๊อปสมัยใหม่ ทำขึ้นในช่วงหลายปีหลังให้ดูเก่า เมื่อเราพูดว่า “ปลอม” ส่วนใหญ่หมายถึงการเอาแบบที่สองมาอ้างว่าเป็นแบบแรก
จุดที่ 1: ลายสกรีนกับเสื้อเก่าไม่เท่ากัน
ลายสกรีนเก่าที่ผ่านการใส่และซักมาหลายปีจะแตกและซีดตามธรรมชาติ ไปพร้อมกับสภาพเสื้อ ถ้าลายใหม่เอี่ยมแต่เสื้อเก่ามาก หรือเสื้อยังใหม่แต่ลายแตกสม่ำเสมอเกินไป ถือว่าน่าสงสัย ลายพิมพ์ดิจิทัล (DTG) เมื่อส่องใกล้ ๆ มักเห็นเม็ดสีเล็ก ๆ และสัมผัสต่างจากสกรีนเก่า
จุดที่ 2: เบาะแสขัดแย้งกันเอง
ปีลิขสิทธิ์ ป้ายคอ ตะเข็บ และประเทศผลิตไม่ตรงกัน เช่น ลายพิมพ์ ©1991 แต่ป้ายคอเป็นแบบที่เพิ่งพบบ่อยหลังปี 2000 อย่าลืมว่าปีลิขสิทธิ์บอกแค่ว่าลายออกแบบครั้งแรกเมื่อไร เสื้อก๊อปก็ลอกปีนี้ไปด้วย
จุดที่ 3: ป้ายคอน่าสงสัย
ตัวอักษรเบลอ สีไม่ถูก ด้ายเย็บไม่เข้ากับส่วนอื่นของเสื้อ หรือเห็นชัดว่าเย็บป้ายเข้าไปทีหลัง
จุดที่ 4: การทำเก่าที่ดูจงใจเกินไป
รูขาดและการซีดที่ทำขึ้นมักอยู่ในตำแหน่งไม่เป็นธรรมชาติ เช่น สึกในจุดที่ปกติไม่ถูกเสียดสี หรือรอยขาดดูเรียบร้อยเกินไป
ถ้าไม่แน่ใจ ให้สรุปว่า “ไม่แน่ชัด” ดีกว่าฝืนตัดสิน มีเสื้อที่ตัดสินใจไม่ได้ ส่งรูปมาให้เราดูได้